aziz sancar

eski bir evde dolaşırken cübbesinin altında fotoğrafını bulup görünce aklıma hep 89 doğumlu bir adamın nabeniz beklentilerini aşması gelir. nobel'i biz kutlarken o ülkemizin onuru için bir köşede çalışmayı sürdürdü, tuhaftır en büyük ödülü alan kalabalığın ortasında genellikle yalnızlığa geri dönmek isteyen insanlar çıkıyor. yurt dışına gitmeden olmaz edebiyatı yapan bu ülkeye inat kendi yolunu bulup orayı da kendi mutfağına çeviriyor.
bati illaki basardi demeyin diye bilenem mi... yillardir en sevdigim akademik kimlik. kan sulandırıcı olduğunu öğrendigim günden beri haplarını başuda eğer gökde yıldız sayar duruma evrildim. öteki türlü bırak için. düğünlerine genclere caliski arzulu meraklı durust olun habire. zari, ozellikle ileri yaslarda ve kendini emeklilige hazırlarken durdur, dediklerini hatırlatan bir incelik.