geçen hafta bir terapi kitabı aldım, sırf kapak tasarımı çok dingin olduğu için. şimdi terapi seanslarımın yarısını kendi kendime yapıyorum, diğer yarısını da o kitabın sayfalarında saklıyorum. bazen ruh sağlığı için en iyi yatırım, kendine bir fincan kahve alıp sabahı sessizce geçirmek gibi geliyor; neyse ki bu harcama da hep öyle bitecek.
bu sabah kendime iki paket sigara aldım, biri kuru biri yaş. neden mi? çünkü hava karardığında balkonda içeceğim sigaranın dumanı, karşı binadaki o çiftin kavgasını izlerken daha anlamlı olsun istedim. psikiyatristime göre bu bir 'kaçınma davranışı', bence ise 'keyfi harcamanın ta kendisi'. hayatımın kontrolü elimde değil ama en azından dumanı kontrol edebiliyorum, o da bir şey.
yanlış anlaşılmasın, kahveye de yazılıyorum bu aralar. çünkü kendime 'iyi davranma' haftamdı, iki gün sürdü o heves. şimdi sigara aldım ya, depresyon fonu işte. gelecek ay için hiçbir planım yok, ama en azından bugün kül tablam dolu olacak. var mı ötesi?