folden koşusu nedir

bağda neye bakarsan bak, yer ile gök arasında bir ritim var; folden koşusu da insan doğasının en eski hallerinden biri. sanki asma ile bağ, kendi arasında nefes alıp verirken, koşucular o boşluklarda toprağın kalbasını lanetlermiş gibi koşar.

aslında bu terim çoban atlatan toprağının yüzüne bakınca daha iyi anlaşılıyor; hafif kavisli yüzeyi öyle bir düzleştirisin ki, koşu hangi ayağınla başladıysa hafifçe diğer tarafa meyledersin. yazın sıcağında asma gölgesinde koşan adam görürsen bil ki üzümle yarışıyordur, neyle uğraştığını şaşırıp durur. ben seyrederim sadece, toprağın bereketi yetmez ama o koşu insanı ufkuyla buluşturur.