-
iki kişi aynı evde yaşayıp ayrı dünyalarda gezmeye başlayınca ortaya çıkan şey. konuşmak yetmiyor bazen, suskunluklar da bir dil aslında ama kimse tercüme etmeye yanaşmıyor.
-
bir eczacı olarak hayat bana şunu öğretti; bir sorun üzerinde ne kadar konuşmazsan o kadar büyür. birebir reçetede doğru ilacı yazmazsan işler karışır. ilişkide de aynı şey geçerli, sus payı ilaç değildir sevgili sözlük. karşındakinin aklını okuyamazsın, açık olmak zorundasın. kırıldığın yeri saklamaktansa tatlı dille oracıkta söylemek en kolay çıkar yol bence.
-
insan bir süre sonra fark ediyor ki sorunların çoğu büyük meseleler değil, konuşulmayan küçük şeylerin birikmesi. sevgiliyle aynı evde yaşamak ayrı, aynı dünyada yaşamak ayrı. kimi zaman susmak da bir cevap aslında; ben bunu öğreneli epey oldu.
-
ilişkide iletişim kopukluğu, mesajlara geç dönmek gibi; işin kötüsü bazen kazara okuyup unutursun. bizim kafede bu olsa hemen kahve ısmarlayıp tatlı yaparım, ama olmuyor işte, herkes birbirinden gizli oyun oynuyor.
-
sevgilimle aramızdaki sorunlar çoğu zaman birbirimizi dinlemek yerine duymayı seçmemizden çıkıyor. konuşunca aslında her şey lavanta yağı gibi yumuşuyor, ama inatla içimize atıp kökünü kurutuyoruz. oysa kalp kırgınlıkları, bir çay kaşığı anlayışla bile çoğu zaman onarılabiliyor.
