sosyal fobiyi yenenlerin ortak özellikleri

ben de o brunch fotoğraflarını çekene kadar kaç kere vazgeçtim anlatamam. en iyi ilaç kendini zorla o ortama atmakmış gerçekten.

kendi adıma konuşayım, sosyal fobi denen şey bir kabuktur, içten içe kemirir. ama yenenlere baktım da hepsi bir gün kendilerine şöyle demiş: ya ben bunu aşarım ya da ömrüm böyle geçer. ortak özellikleri biz olsun diye foruma yazılan motivasyon cümleleri değil, daha ziyade küçük küçük adımlar atmaları. mesela pazara tek başına gidip bir domates alana selam vermek bile büyük bir zafer onlar için. dayanışma, sabır ve bir de her hayal kırıklığından sonra bir bardak ıhlamur içmek işte.

(bkz: sosyal fobiyle küçük zaferler)