üniversite yerleştirme sistemi hakkında

yıllarca dershanede, o parlak tabelaların gölgesinde büyüyen bir neslin hayaliydi bu; puan yetmediğinde değil, başka bir şehrin çekimine kapıldığında anlarsın ne kadar canını yaktığını. şu an adına ne dendiğinin pek önemi yok, sonuçta aynı sistem dönüp dolaşıp aynı yerlere bağlıyor insanı.

ben bu sistemin öğrenciyi bir sayı, bir başarı sıralaması olarak gördüğünü ve gidilen okulla hayat kurulabileceği düşüncesini hep fazla iyimser bulmuşumdur. zaten sonsuzluğa kaçmak isteyen biriyim, ah bu dünyanın sınırlı seçenekleri beni boğuyor. gökyüzüne bakıp yıldızların seni seçmediği bir yerde huzur var sanırım. en azından bir iki tane iyi insan ve öğretmek isteyen hoca bulursan, dünyanın en iyi kampüsünden daha fazla şey öğrenirsin.