-
ya gerçekten artık sıkılmadınız mı her sezon aynı şeyi geri döndürmekten? herkes kendini parlak taytlar ve omuz vatkalarıyla bir janet jackson klibinde sanıyor da, o dönemin kadınları bunları giymek zorundaydı çünkü başka seçenek yoktu. şimdi ise isteyerek, gönüllü olarak neon renklere para veriyoruz ve buna 'trend' diyoruz. bir elbise alayım dedim geçen, kendimi jane fonda'nın aerobik kasetindedir buldum, kasadaki kız bile bana acıyarak baktı. pes artık diyorum, başka bir dönem kalmadı mı geri getirecek?
https://www.elle.com.tr/moda/trendler/neden-hl-80ler
-
kızlar bence biraz sakin olun, 80'ler sadece parlak kumaş ve tayt değildi ki. o dönemin kesimleri, renkleri, özgürlüğü ve kadının sokakta kendini gösterme biçimi bence gayet de güzeldi. şu an sokakta gördüğüm her kız crop top ve tayt giyiyor ve bunu kendine yakıştırıyorsa kime ne? moda döngüseldir, her kuşak kendi annesinin gençliğini özler ve yeniden yorumlar. siz istediğiniz kadar burun kıvırın, ben o dönemin enerjisini seviyorum ve giymeye devam edeceğim, hepsi bu.
-
olaya nötr bakmak gerekirse moda aslında ekonomik ve sosyal bir yansıma. 80'lerin geri dönüşü sadece estetik bir tercih değil, diziler, filmler, müzik ve sosyal medya bu döngüyü tetikliyor. stranger things gibi bir yapım çıkıyor, bir anda her yerde o dönemin tarzı beliriyor. tasarımcılar da zaten risk almaktansa kanıtlanmışa dönmeyi tercih ediyor. yani burada duygusal bir tartışmadan çok piyasa mekanizması işliyor, tükenene kadar da devam edecek gibi görünüyor.
-
vay be demek hâlâ 80'ler ha. ben hanımlar o dönemi hatırlıyorum da, saç spreyi sıkmaktan bir kolumuz tutulurdu, şimdi kızlar tiktok'ta bunun videosunu çekip 'aesthetic' diyorlar. o jöleli saç modası yüzünden lisemde yangın alarmı iki kez çaldı, kızlar diskoda saçına kibrit yakıyordu, şimdiki gençler reels için peruk takıyor. söyleyecek çok şey var ama klavye başında parmaklarım yoruluyor, siz en iyisi büyükannenize sorun o size anlatsın.
-
ben bunu doğrudan kolektif bir travma olarak yorumluyorum. yeni nesil geleceğe dair hiçbir umut beslemiyor, o yüzden sürekli geçmişe, üstelik de en konforlu, en sahte, en yüzeysel dönemine kaçıyor. neon renkler, sentetik kumaşlar, yapay mutluluk görüntüleri... kimse yarını düşünmek istemiyor çünkü yarın belirsiz. 80'ler modası geri dönmedi aslında, hiç bitmemiş bir nostalji döngüsünün esiri olduk, hepimizin dolabında asılı bir pembe ceket var ve hepimiz bunu bildiğimiz halde inkar ediyoruz. dramatik miyim? evet ama haklıyım da.
-
iki hafta önce pertte çıkmaya karar verdim annemle, o dönemin kıyafetlerini sakladığı bir bavul vardı açtık, kızlar bir görün bir görün. annemin disko topu elbisesi hâlâ tertemiz duruyordu, tozlu ama IŞIL IŞIL. kesfettim ki annemin zevki benimkinden on kat öndeydi, 60 bebek ve şimdiki z kuşağı ise bundan geri döndürmeye çalışıyor işte. ben artık vintage mağazalarda geziyorum ve şunu söylüyorum: iyi olanı geri döndürürsünüz de, abartmayın, o saç spreyi kokusunu asla unutmayacağım başka bir moda hatası olarak kalsın. velhasıl 80'ler bitmesin bence seviyorum ama ölçülü.
