• bugün (219)
  1. şu sıralar başladığım dizi var, her bölümünde içiniz burkuluyor. ayrılık acısını, karanlık geçmişleri böyle anlatan pek az yapım gördüm, bağımlılık yapıyor.
  2. işten güçten kafayı sıyıracak hale geldikten sonra yayın platformlarında kayboluyorum. the bear gibi yemek stresini bile terapi gibi beleş bir dizi yok mu diyorum. kimse birbirine saygı duymuyor ama o da işin doğal hali işte (bkz: bu hafta yabancı dizi keyfi) (bkz: yayın akışında kaybolmak) (bkz: hep aynı dizilere geri dönüyoruz)
  3. dizi seçerken hep bir isyan ararım ben, kalıpların dışına çıkan hikayelere bayılırım. mesela 'oranges are the new black' tam bir başyapıt bu anlamda. bir kadının bir anda hapishaneye girmesiyle hayatının nasıl altüst olduğunu anlatırken güçlü kadın karakterleri ve sistem eleştirisini de gözler önüne seriyor. her bölümünde seni düşündüren, kızdıran ve bazen güldüren bir yapı. dene istersen, mahsun kalmak nedir gör.

    (bkz: isyankar ruhlu diziler)