• bugün (111)
  1. iş yerinde yöneticinin ya da ekibin seni sistemli biçimde yıldırıp sindirmesi hali. terim olmaktan çok, hayatın tam ortasına oturmuş, her sabah alarm çalmadan önce göğsüne yerleşiveren bir histir. o toksik ortamda gülüşün bile fazla, üretenin bile değersiz hissettirilir; bir yandan ''çalışkan'' rolünü oynarken öbür taraftan egon fırçalanır, susturulursun. neden babamızın kumpanyası sanki derdim erken yaşta, adamın bindirildiği koltuğu bildiriyor sanki bizi.

    çıkış yolu var mı, derseniz: her lafa kulak yetiştirmeyip tutanak, tanık ve desibel hesabı yapan bir tavır bazı masalarda söker; şahsen işten değil özgüvenden kovulmak daha acıtıcı, onu biliyorum. sonunda ''ben suçlu değilim, ortam toksikti'' diyebilmenin huzuru, kazanılmış bir ücretten ya da anlamsız bir ödülden daha kıymetli.

    (bkz: canım bana satacaklarini paylas)