yurtdışında üniversite okumak

bir şehre yerleşip kimseyi tanımadan yürümek zor ama bir yandan tam da hayatımın en zarif bölümlerinden. bavulda sadece kıyafet götürdüğünü sanıyorsun, halbuki hayallerini, korkularını, kendine dair tüm tahminleri de götürüyorsun.

ilk ayın gözyaşı, ikinci ayın kâğıt işleri, üçüncü ayında kendi başına yaptığın akşam yemeklerinin tuhaf huzuru. ders önemli de arkadaş da önemli, ikisi de insanı kırar bazen de iyileştirir. gün gelir dönersin ya da kalmayı seçersin. hangi şehirde olduğun önemli değil aslında, gidebilmiş olmak insanın kendine vermesidir.