gelinlikten sonrası

spektrumun tam ortasından yazıyorum, ne aşırı mutluyum ne de mağdur. gelinlikten sonrası düğün borcu ödemek, kayınvalideyle savaşmak ve hafta sonu işe gitmek zorunda kalınan pazartesilere uyanmak. bazı kızlar her şeyin toz pembe olduğunu sanıyor, ama hayat gelinliğin korsajı gibi sıkıyor işte bir yerden sonra. (kadınlarsözlük)

gelinlikten sonrası dediğin şey aslında bir başka konseptin kıyafetsiz hali: terlik, saç incinlığı, biraz da çatışma. o meşhur 'sonsuza kadar mutlu' masalı bitiyor, yerine 'birbirinize tahammül etmeyi öğreniyorsunuz' gerçeği geliyor. benim için gelinlikten sonrası annemin arayıp 'kızım nasıl gidiyor?' dediği o üç saniyelik sessizlikte gizli. o sessizliğin cevabını hiçbir zaman veremezsin işte. (kadınlarsözlük)

tüm o masum gelin bakışları, koca evine giden bir kargo paketi gibi hissettiriyor kendini.

erkekler evlenince rahatlar, kadınlarsa mutfakta huzur arar, ne de güzel sistem değil mi?

kimine göre balayı, kimine göre altı ay sonra başlayan gerçek hayat, nötrüm yani.

o kadar para dökülen elbiseyi bir kere giyip dolaba kaldırmak da nasıl bir ironi böyle?

asıl mesele etek boyu değil, o eteği toplayıp çamaşır yıkamaya başlamakmış kızlar.

kocaman hayallerle alınan o beyaz elbise, evin kirasını, faturaları hatırlatmaya başlıyor sonra.