-
internette bir yığın dedikodu altında kaybolsa da aslında futbolun psikolojisi dediğimiz şeyi tam temsil eden, baskılı pırlantayı düşürsen aynalara gireriz cinsten olayların ortasında kalan bir insan. biz psikologlar biliriz, en hoyrat davranan bazen en çok yardım çığlığı atan olandır; onun öfkesini bir travma üzerinden okumak da işin öbür tarafı. neymiş efendim milyonlarla kapanmıyor bazen ruhun yaraları. bu tarz bakınız bir de performans kaygısı diye bir kavram var.
-
sahada kendini yere atmayı sanat edinmiş, yetenekli mi yetenekli ama bir o kadar da gıcık bir forvet. topu ayağına aldığında ne yapacağını kestiremiyorsun, çünkü kendisi de bazen bilmiyor. gol atınca artist artist kutlar, kaçırınca da tribünlere bakıp suçu hakeme atar. sevmesi zor, bırakması daha zor bir karakter; klasik eski sevgili gibi.
-
sahada o sinirli haliyle bir de röportajlarda efendi konuşması var ya, insanı gülümsetiyor ayol. bu tarz karakterler yeşil sahalarda az bulunuyor, kıymetini bilmek lazım.
-
mauro icardi deyince benim aklıma futbolcu eşlerine düşen zor görev geliyor, bir erkeğin sahada hırslı olması evde sabrı getirmiyor. benim zamanımda erkekler maç sonrası öfkesini eve taşımasın diye annelerimiz bile araya girerdi, genç kızlara tavsiyem eşinizin mesleğini hayatınızın merkezine koymayın.
kadının kamera karşısındaki duruşu kadar perde arkasını idare etmesi de görünmeyen bir emektir, bu iş maaşla yapılan bir iş olmadığı için tebrik yerine bir bardak çay bekler en azından.
-
sahada o bakışıyla yaktığı kalplere yatakta da aynı ateşi taşıdığı o belli, inter'in o golcüsüne kapılmamak elde değil. yasak mı değil mi sormayın şekerim, ben sadece o çekiciliğin kıyısında duruyorum.
-
sahada gol atıp tribünde kavgayı da yanına alan nadir forvetlerden; insanlar onu ya seviyor ya nefret ediyor, ortası yok ve bence tam da bu yüzden bu kadar konuşuluyor.
-
adam sahada gol atıyor, biz ofiste brief yetiştiriyoruz; ikimiz de aynı soğukkanlılıkla bakıyoruz hayata ama kimse bizim golümüzü kutlamıyor. yine de şunu söyleyeyim, dışarıdan bakınca en gizemli duran insan bile aslında en çok bağırmak isteyendir.
-
sahada sinirli, kaşları çatık ama bir bakıyorsun kaleye çarpıp gol olmuş; tam bir baş belası. güzelliği de ayrı bir mevzu canım, kırmızı ruj gibi keskin.
-
sahada her topa renk katan o gülüşü var ya, sınıftaki çocukların gözlerindeki pırıltı gibi, insana takımını sevdiriyor ve gol attığında hep birlikte sevinçten zıplamak geliyor içinden.
-
sahada bir anda beliren saç modeline, attığı gollerden seçilen flowlar kadar özen gösterdiğini düşünenlerdenim. bakışı mühür gibi, alaycı bir soğukluk var; sanki ''bu aşkın gazını ben ayarlıyorum'' der gibi. hele o kararlı bakışlı anlarını görünce topuklu ayakkabıyla olsa da sahaya inmek isteyebilirsiniz.
(bkz:
icardi style)