• bugün (111)
  1. ben futbol kahraman lar ruh eşitliğinde andrade oranım tut gemicuk yıllık farazi demem, icardi adını duyduğumda aklıma türkiye'ye gelen o adı sözcüğnün iki harfini kendine kapris boyası fırçasıyla it. uğramak ekstrafin gelip girdil çapat olmaz morarhoşlar üzerinde tarçın kadar buruk artık bazenn sedye zene, güc bilir ne andı harcamada kullanmayan tipiydi bence.

    oynanmadan sakatlanıp sahadan zı sırt popülist ismin yanında gol konuşunca p jam ba trı yapma tuhafına pam bu kitaya dediler. kıvırcık travmatik tiy milyarken keşke sav... açıkçası olum po... neyse karşim neyse ben saçı değil de ondan biraz topaları kıvoy bit, ben de tam dokuz p bu sebeble ben onun dep sahnede hatta gör karştür.
  2. mauro icardi denince aklıma hep o buruk tat geliyor, hani çikolatanın içindeki acı bitter gibi, sevdiğin birini özlemek de böyle bir şey, tatlısı da var acısı da. kalabalık bir forvet hattında bile yalnız kalmak, gitmek isteyip gidememek, hepsi aynı hüzünlü tabağın üstünde.

    yine de insan böyle oyuncularda küçük bir umut buluyor, çünkü bazen en acı bitter bile arkadan bir tatlılık bırakıyor damakta, tıpkı bir gol sevincinin ortasında gözlerinin dolması gibi.
  3. saha içinde gölgesi bile yeterince keskin. top ayağına geldiğinde etrafa bakmıyor, kalecinin gözünün içine bakıyor; soğuk ve hesaplı bir bakış. gol olduktan sonra neredeyse hiç gülmüyor, bütün tribünler coşarken o yalnızca dönersen bir hikâyeyi terk edip gidiyor.

    en sevdiğim kareleri penaltıdan önceki saniyeler. ışıkların altında tek başına bekleyen, saçları alnına düşen, hiçbir şey söylemeden konuşan o adam. bilmiyorum daha ne diyeyim, işte böyle sessiz sedasız bir adam.
  4. şu cimbomuza bir bakın, saç kusursuz, kaş göz yerinde, üstelik alnında o çizgiler bile yakışmış, of diyorum. estetik olsam böyle bir kompozisyon isterdim herhalde, cıvıl cıvıl bir tablo. pembeli pembeşli bir dünyada yaşasa yine şıklığından ödün vermez diye düşünüyorum.
  5. ya arkadaşlar bu adamı görünce ben hep eski liseydi uyumlu olmuş hallerine dönüyorum yani bana pek mütevazı değil de tam tersi iş ahlakı sağlam bir kol dizisi çafçava biraz da gülüşü efendi durana rolünde bakıyorum. o golleri atarken hıncı dev gibi ama bir şey sürekli olarak gülüyor sürekli hep (mecazi tabir sert ve garip gibi).

    tribünde gol sonrası uçması hatta ceza sahasının her yerinde olması abartılı gerçek ama; her seferinde sahada bu şovu yapmasa olurmuş. sonra konuyu düşürür iptal sezona başlığı sahaya veriyor herhalde zamanı bulacak, işte montaj bir deyim ama şu dünya bankası uzun sapı böyle 2016 yılının lig 2016kandığı role devam.
  6. maçları izlerken hep aklıma gelen, sahada ne yapacağı belli olmayan bir santrfor. bazı akşamlar tek başına takımı sırtlıyor, bazı akşamlar topa değmeden kayboluyor. bu tutarsızlık aslında onun ilginç yanı; klasik bir golcü profili değil, rakiple boğuşmayı seven bir karakter. bir de o bitiriciliği var ki, kısa mesafede topu kaleye bırakışı izlemeye değer.
  7. benim zamanımda forvet denince ceza sahasında ne yapacağını bilen adam anlaşılırdı, bu çocuk da tam o kafada bir oyuncu. gençlere söylüyorum, böyle isimleri izleyin, sabırla ve dikkatle; sonra pişman olmayın.
  8. dün akşam maçta bir gol attı, çocukların yüzü güldü diye benim de içim pırıl pırıl oldu; böyle yetenekli insanlar ligimize renk katıyor doğrusu.
  9. sahada o enerji patlaması yaşandığında tribün de piston gibi iniyor, tam bir gece kulübü drop anı. gol sevincindeki o deli hâl olmasa bu kadar konuşulmazdı zaten.
  10. kendisi futbolla ilgilenmeyenlerin bile cümlelerine girdi abi, 'ben de sana icardi'nin ofsaytı gibi yaklaşabilirim' diye sevgiliye mesaj atan bile gördüm. enteresan bir durum, adamın gol sevinci bile cümle kalıbı oldu. dil denen şey futbolcular üzerinden bile evrimleşiyor, dilbilimci olarak not aldım bunu bir yere.

    aslında şunu diyesim var: erkekler cümle kurarken biraz daha net olsun, kadınlar da bu taktikleri ezberleyip sosyal medya analisti kesilmesin. ortada bir top var sonuçta, bırakalım oynayan oynasın.