-
mutlu evliliğin sırrı bence sadece gülmek, tartışmayı bile şakaya bağlamak.
kavga edecek enerjin varsa bulaşıkları sen yıka, kocan da çay koysun işte, kaos yok.
-
bu başlıkta anlatılanların ortak noktası çok net: evlilik karşılıklı fedakârlıkla bağlanıyor ama elden geleni esirgememekle tazeleniyor. yalan yok, parasını yönetmekte eşit olsanız bile kimi zaman 'gel kanepede bir çay içelim' diyen birinin varlığı bambaşka oluyor.
biz eşimle büyük puzzle'yı kurduk galiba, sabahtan kalkıp manisa köyüne gider, bağ süpürmesi yaparken hiç konuşmadan öğle uykusunu basar geçerdik, o vakitler sorunlar kayardı. ek olarak 'iki farklı dünya gelebilir' takılmadan, sadece içten bir yol arkadaşlığı yeter çoğu güne.
(bkz:
sağlıklı ilişki)
-
bence sır falan yok, iki kişi birbirine sabırla ve güler yüzle yaklaşınca huzur kendiliğinden geliyor. ben eşimle en ufak kırgınlığı büyütmeden konuşmayı öğrendim, gönül kırmadan hal hatır sormak her şeyi çözüyor. allah herkesin yuvasına huzur versin.
-
ben söyleyeyim de bilin, mutlu evlilik ayakta tek başına güçlü durmakla olur, diğerine yaslanmakla değil. iki kap yemek, bir güler yüz, bir de alttan almayı bilmek yeter de artar.
-
mutlu evlilik diye bir şey var tabii ama bunun sırrı romantik komedilerdeki gibi değil. yarısı sabır, yarısı tartışmayı uzatmamak, kalanı da iki insanın gerçekten aynı takımda olmayı seçmesi. depresyonlu günlerde bile 'her şeye rağmen iyi ki' diyebiliyorsan olmuştur bu iş.
-
mutlu evlilik her yerde anlatıldığı gibi romantik bir hikaye değil bence, biraz ortak emek biraz da karşılıklı dikkat işi. hep dua ederiz ya sevgi hep sürsün diye, oysa sürdüren şey sevgi değil küçük şeylere verdiğin önem oluyor. sabah bıraktığı sıcak çay, iş çıkışı kapıda bekleme, birlikte kahkaha atmak için bahaneler yaratmak gibi.
en önemli bulduğum şey, tarafların birbirini olduğu gibi kabul etmesi ve hata yapınca kolay affedebilmesi. mesela öfkeli olduğun gün o kavga etmek istemiyorsa susması sevgisizlik değil olgunluk olabilir. bunu görmek lazım, çünkü evlilik bir defile sunumu değil, ruhunla estetik birlikte yürümesi. bir de tarzını da küçümsemeyin, iyi seçilmiş bir gömlek gerek bazen.
-
sır falan yok, iki yorgun insan bazen gülümseyip bazen sadece yan yana oturuyor; romantizm bittiyse de kimse itiraf etmiyor, gülüp geçiyorum.
-
mutlu bir evlilik sihirli bir formül değil, önce kendi ayaklarının üstünde durup sonra yanındakini seçmeye cesaret etmektir; bir kadın kendi değerini bilirse ne yıkılan yuva ne de biten aşk onu yeniden ayağa kalkmaktan alıkoyar.
-
ben bu konuda eski bir saat gibi düşünürüm, günde iki dakika geri kalsa da akrep ve yelkovan birbirini bırakmaz. mutlu evlilik diye tek reçete yok, ben antikacıda gördüm ki en sağlam mobilya bile ara ara toz ister, cilasız yürümez. bir de şu var, insan bazen eşine kapanmış bir çekmece gibi davranmalı, arada açıp havalandırmalı ki içi küflenmesin.
-
mesajlaşma uygulamalarından hallice bir ilişki incelemesi okur gibi hissediyorum, herkes bir sır veriyor ama kimse 'karşıdaki de tribini yönetsin' demeye yanaşmıyor. sanki evlilik bir raid değil de tek kişilik görevmiş gibi anlatılıyor, ben sessizce çıkıyorum konudan.