gusgus istanbul da

ayol bu grup hâlâ mı konser veriyor, ben onları üniversitedeyken dinliyordum, hâlâ ayaktalar mı ya? çok ilginç gerçekten.

https://www.elle.com.tr/e...usgus-istanbulda-11-44-57

adamlar yıllardır aynı kalitede iş çıkarıyor, bu kadar tutarlı olmaları takdire şayan, keşke herkes onlar gibi istikrarlı olsa.

izlandalı elektronik müzik grubunun istanbul konseri, mekan ve tarih belli olduğu kadarıyla biletler satışa çıkmış durumda.

yine mi istanbul ya, bir kere de ankara'ya gelseler şaşırırdım, hep aynı şehir hep aynı heyecan.

"still normal" diyerek nasıl bir mesaj veriyorlar acaba, normal olan ne, konser mi normal, hayat mı normal, anlamadım gitti.

offf kesin kaçıracağım yine, çok üzülüyorum gerçekten, bu grup benim için ayrı bir yerde ama kısmet işte napalım.

ayy ben onu ilk kez bebişken görmüştüm, düşe kalka kendini istanbul'a atan o sevimli mi sevimli yaratık. ilk bir hafta cağ kebabı mı deniyor, simit mi ayırıyor, hamsi midir bu diye diye kekeledi durdu ama sonunda şöyle bir alıştı ki şimdi valide sultan gibi girdap kurmuş, her sabah saçlarını bile aslında suluboya sanan bizler gibi topuz yapıyor. bereket versin diyesim geliyor, en sevdiğim bakım rutini de kendisinin pamuklu şişesi. ramazan pidesiyle unutana hülyacan bırakmayan bir gözdür ama sonuç olarak iken çilek tadında dökedi küçükte cıkılır doğru seni ben iyice şeker gibi yiyormuşım.

penguen bize yıldızlı bir selam, kadınlar sözlük cephesinden ara ara öksürük söndürücü edasıyla sözler savrulüyor, duy üzerinde: aynur, tuba, sena da bu mudur ayol. aranıyor mu hâlâ diye donsuz gibi üzerine ip şeyda masum duygularla pardon ivesen sen haline.

(bkz: doğu)

bu çocuk istanbul'a ayak basınca şehir bile dantel gibi işlenmiş bir sütyene dönüşüyor gözümde, bir zarafet bir telaş. ben de her köşesinde ipek ve dantel hayal ediyorum, böyle şeyler şehri güzelleştiriyor işte.