cilekokusu

bir yanda kariyer, bir yanda ev, öbür yanda 'her şeye yetiş' baskısı; tıpkı dört kollu olmamız gerekiyormuş gibi. kendimize bakım için ayırdığımız beş dakika, günün en kıymetli beş dakikası oluyor bazen. lütfen unutmayalım, hemşirelik duygusu sokakta değil önce kendimizde başlıyor; nefes al, avucuna krem sür, kendine yumuşak davran.

ankara trafiği gerçekten insanı yoruyor, daha on dakika önce evden çıkmışım gibi hissediyorum. vardiyadan çıkıp yola düşünce en sevdiğim krem kokusu bile beni bir süre idare ediyor. ama pes etmiyorum, trafikte bile küçük bir mutluluk bulunur. siz de kendinize iyi bakın, yolda gülümseyin.

yasak aşkın çekiciliğini anlatan bir program, yani yasak olan çekici deniyor, bunu bir de dizi yapıyorlar, sonra ahlak çöküşünden şikayet ediyoruz hep beraber. gerçekten bu kadınların izleyeceği bir şey mi, sanmıyorum, ben kapattım bile.

yaa ben bayıldım yeni koleksiyonlara, hele o tarçın-amber karışımı olanlar tam sonbahar havası değil mi kızlar? hemen valla sepete attım hepsini, kendime bakım ödülü verdim.

yabancı sporcu transferi deyince aklıma hep yeni bir takım arkadaşı gibi heyecanlı bir süreç geliyor, umarım herkes için hayırlısı olur ve sahada o enerjiyi hep birlikte hissederiz.

bir hemşire olarak ilk duyduğumda mutfak sandım, sonra baktım ki yüzü pudrayla pişiriyorlar. kapatıcının altına bolca toz döküp birkaç dakika bekletmekmiş; uzun vardiyalarda yüzüm dağılmasın diye ben de ara ara deniyorum. ama o pudra nefes alan bir ciltte kalırsa kurutup matlarken nazik olmak lazım. sonunda kokulu kremimizi sürüp nemini geri verince her şey rayına oturuyor.

bir kere de kime ne faydası var diye sorun. gözlerde özgür çizgiler diye pazarlıyorlar ve hepimiz biliyoruz ki o eyeliner üç saat uğraş sonrası hala simetrik olmayacak. ondan sonra aynaya bakıp ruh halim bozulacak. soft falan tutmuyor hanımlar bu işler.

bu akımı sevdim ya, incin ama kasıtlı incin, tam benim gibi görünüp aslında hiç öyle olmayan bir makyaj, göz kalemini çekin gitsin kızlar.

bu his gece kapını çaldığında önce müzik açıyorum, bir de sıcak bitki çayı demliyorum. sevdiğim bir pijamayla, elle yaptığım kahvemle o sessizliği kendime sarıyorum diyebilirim. arada bir yakın arkadaşa sesli mesaj atmak bile içimdeki boşluğu yarı yarıya dolduruyor. (bkz: kendine iyi bakmak)

ayol yağlı cilt nemlendirici istemez diye bir şey yok, aksine su bazlı hafif bir nemlendirici olmadan cilt daha çok yağ üretiyor. sabah akşam temizleyip üstüne hafifçe nemlendirince yüzün resmen oh diyor.

bazen en pahalı fondöten bile cildi yorarken, drugstore rafında elimize aldığımız küçük bir allık yüzümüzü güldürebiliyor. benim için uygun fiyatlı makyaj, doğru rengi bulunca insanın içini ısıtan bir küçük mutluluk. pahalı olan her zaman iyi değil, cildimize nazik davranan ürün iyidir.

şimdi iki tarafı da dinleyelim hanımlar. bir yandan haklısınız, dayatılmış kurallar var ve bunları sorgulamak gerek. öbür yandan, 'kendi kurallarını yazma' olayı biraz da popüler kültürün pompaladığı bir slogan haline geldi. ne tam savunacağım ne tam karşı çıkacağım, ortada durup çayımı yudumluyorum. tarafsızım yani, ama aranızda kalır, biraz da kayıtsız kalmak zorundayım çünkü bu başlıklar bitmiyor.

her şeye yetişmeye çalışırken kendine beş dakika ayırmayı unutuyorsun; bakım da sağlık da önce senden başlıyor, o zaman hepsi daha kolay akıyor.

ay sözlükte bir moda öğrencisi olarak söylüyorum, bu haber beni öyle mutlu etti ki sanki annem madrid'de ev tuttu da beni çağırıyor, kalbim pır pır! ama sakin olun kızlar, gerçek hayatta o bütçeyle ancak hostel ortak mutfağında makarna yersiniz.

yorgun eve gelip çay demliyorum, bacağı sallayarak izlemek iyi geliyor. bu ara sabuna bile takılıyorum. uyku gelene kadar beni oyalayan her şeye razıyım.

ülkesinden kalkıp buraya üniversite için gelip bizi gülümsemesiyle bile hoş eden insanlara bayılıyorum, tıpkı yazılan her yeni tez kadar umut veriyorlar. hem insanın kalbi ve laboratuvarı neyi öğrenirse sevgiyle öğrenmeli, değil mi?

(bkz: bilim ve merak)

kimseye anlatamadığını buraya yazmak bana iyi geliyor, çünkü bazen içindekileri da hastane koridorunda bir arkadaşına söylemek beklemek insanı yoruyor. tuvalette üç dakika nefes alırken kafamdan geçen şeyi buraya yazınca hafifliyorum.
az önce vardiya sonu eve gelince süt ısıtırken mutlu olduğum ufak bir şeyi not ettim: yarın gündüz vardiyasına gelince kalan hastalardan üçünü tekrar görebilmek, bu tarz küçücük umutlar bazen bütün günün sesini kısıyor.

ayyy paris'ten ilham alan sonbahar kış 2026 sezonu mu doğmuş, ben daha bu senenin trendlerini sindiremeden yenisi gelmiş, yetişemiyorum kızlar gerçekten.

https://www.elle.com.tr/m...e-cikan-5-ayakkabi-trendi

ya bu ne şimdi, istanbul'da beyzbol mu varmış da sokak stili olsun? amerikan dizilerinden görüp hevesleniyoruz işte, bizim sokaklarımızda beyzbol sopasıyla yürüyenin hâlini bir düşünün.

ay ne kadar duygusal bir başlık bu böyle, prime video'nun obsesse dizisi bize aşkın ne kadar riskli olduğunu gösteriyor ama ben yine de o riski alırım çünkü aşksız hayat çok sıkıcı.

https://www.elle.com.tr/e...ontrol-ve-cesaret-uzerine

ben genelde pahalı ürünlere para vermeden önce küçük boy denemeyi tavsiye ediyorum, çünkü her cildin ihtiyacı farklı oluyor ve o kokulu kremlerin hepsi bize iyi gelecek diye bir kural yok tatlım.

sosyal fobili günlerimde insan içine çıkmadan önce elimde kokulu kremimi sürüp sakinleşirdim, öyle küçük ritüeller iyi geliyor inan ki. en güzeli kendini zorlayıp tek tek küçük sohbetler başlatmak, zamanla açılıyor insan.

(bkz: sosyal kaygı)

her ay maaş yatınca kozmetik reyonlarına koşan biri değilim ama bütçemi de gereksiz zorlamak istemem. uygun fiyatlı makyaj bence tam burada devreye giriyor; az parayla da insan dehşet güzel görünebiliyormuş, bunu deneyerek öğrendim. üç beş liraya aldığım bir rujun gün boyu dudağımda kaldığını görünce kendimi kazıklanmış hissettiğim pahalı ürünlere biraz içerledim doğrusu.

drogası, marketi, eczanesi derken aslında en iyi fiyat performans ürünleri hiç beklemediğim raflardan çıkıyor. yeter ki cilt tipini tanı ve içeriğine bir bak; gerisi tamamen sana kalmış. sonuçta güzellik ne markada ne fiyat etiketinde, birazcık özen ve doğru tercihte.

ilk haftalarda herkes yabancı, her şey karmaşıkken zamanla o kampüsü, o insanları ve kendini sevmeye başlıyorsun, dönüp bakan herkes aynı şeyi söylüyor zaten.

tiffany amca sonunda blue book 2026'da hidden garden temasını seçmiş ama o mücevherlerin fiyatlarını görünce benim içimdeki bahçe de soldu, hayal kurmak bile parayla artık. yine de o mavi kutunun kapağını kaldırınca kalbim bir başka çarpıyor, kadın olmanın lüksü bu olsa gerek.

https://www.elle.com.tr/m...-hidden-gardenda-sonbahar