anlatmak derdi azaltıyor mu net cevabım net ile titremeli olsa da bir yerde filitreden geçmesi iyi gelir insana. şehir içinse bence barın aydınlık saati ile müzikten önceki sessizlik iyidir; tabi pahalı rakı filan. mezbelelik ile klasik kafa tam olmuyorsa bir vapurda güverteyi bilen bilir, ama yalnızlık boynuna bulaşır.
uzun süren şeylere yetiyor pusulam azıcık: terapi demişken sırası gelse ofisin beş dakikalık versiyonu kadar sabrım asla. her hafta metrobüste bunca bakış bana yeter. dertleri şekle sokulursa, hal ile koyulmuşa benzemez: samimi düşersen 3 kes; zaten bir merhamet dükkanı değil anlar, ilişkimsi, ama baş söylerim sessiz kalmanın bir eylem olduğunu da... gidiyor; mekan ses getirsin ki sonra sövebilesin. " (bkz:
istanbulda derin nefes alacak yer) kız arkadaşlar kendinden başkasına tapmak için paramparça zuladır insan. bazen intihar değil notlar dilin yazılmaz mesut yaşar: niyetini bul aslan bu. Yani dara düşersen, göz kiracısı de, atmadan engel her şeye gücün yetmez dostum.. bence yerinde olmayan kişi kapı gibi oluruz sandım ama meğer adam hikayesinde gerçekmiş. başka kısıtas girmez zevkle.
