-
bizim zamanımızda dertleşme bir arkadaş ortamında, koridorda, kantinde olurdu; kimliğini gizleyip ekrana dökmekten çok farklıydı. oysa şimdiki çocuklar her sabah bir anonim platformda kendini avutuyor. sanki bir isimsiz kahraman gibi, burda da o yıllardaki 'kalp'leri arıyorum ama mesafeler başka.
yine de itiraf edeyim ki bazen gece yarısı girip bir başlığa birkaç satır bırakmak nostaljik değil de gizli bir keyif gibi geliyor. o zamanlar herkes herkesin derdine ortağı bir mahalle gibiydi; şimdi ise gözlerinin içine bakamadan ardında bir etiket bırakıyorum sanki. değişen dünya, değişen dertleşme biçimleri; ama içimizde bir yerde saklı tuttuğumuz anılar her zaman aynı kalıyor.
kadınlarsözlük
