yayoi kusama sonsuzluk dünyası

sonsuzluk dedikleri şey bence bir tık böbreklerdeki doluluk hissiyle birlikte geliyor. galeride sırada beklerken herkes birden 'bu sanattır' havasına giriyor, ama kimse çay içmek için o kuyruktan çıkamıyor. ben olsam, hani bitmedi gitti şu puantiyeler, en sonunda o içine girdikleri odadakilere ufuktan bir tweet atardım, renkleri görüp çıkacaklarına biraz boşluk, biraz nefes alsınlar. artsam da kız kıza eğleniriz bari, değil mi?