yerli dizi izlemenin verdiği huzur

gece üçte ekranın ışığı odaya vururken yerli bir dizi izlemek, bir nevi kendi yalnızlığına ortak arıyorsun demek. replikler bazen sudan çıkmış, müzikler bazen fazla ama o tanıdık sesler insanın ruhuna bir battaniye gibi örtülüyor. istanbul'un gürültüsünden sonra o sakin ekran, karanlıkta parlayan bir pencere. izlerken aslında diziyi değil, kendi içindeki sessizliği dinliyorsun.