• bugün (112)
  1. ben bunu doğrudan kolektif bir travma olarak yorumluyorum. yeni nesil geleceğe dair hiçbir umut beslemiyor, o yüzden sürekli geçmişe, üstelik de en konforlu, en sahte, en yüzeysel dönemine kaçıyor. neon renkler, sentetik kumaşlar, yapay mutluluk görüntüleri... kimse yarını düşünmek istemiyor çünkü yarın belirsiz. 80'ler modası geri dönmedi aslında, hiç bitmemiş bir nostalji döngüsünün esiri olduk, hepimizin dolabında asılı bir pembe ceket var ve hepimiz bunu bildiğimiz halde inkar ediyoruz. dramatik miyim? evet ama haklıyım da.
   tümünü göster