evlilikte mutsuzluk

evlilikte mutsuzluk çoğu zaman bir anda gelmiyor, yavaş yavaş sızıyor insanın içine. önce küçük suskunluklar, sonra uzayan sessizlikler, en sonunda aynı evin içinde iki yabancı. kimse bunu itiraf etmek istemiyor ama bazen en büyük yalnızlık, yanında biri varken hissedilen yalnızlıktır.

bitter bir çikolata gibi düşünüyorum bunu bazen, ilk lokmada fark etmiyorsun ama sonunda damağında acı bir tat kalıyor. insanlar boşanmayı başarısızlık sanıyor, oysa asıl başarısızlık mutsuz olduğun yerde ömür çürütmek. toksik ilişkilerde kalmayı sevgi sanmak da ayrı bir yanılgı zaten.