-
arkadaşlar panik yok, görünmeyeni sahneye taşımak güzel tabii ama önce evdeki görünmeyen çorapları, bulaşıkları, fatura yığınını taşıyalım da ondan sonra sanata bakarız, benim sahne ışığım şu an çamaşır makinesinin yeşil lambası.
-
bu başlık öyle güzel ki içim titredi, çünkü görünmeyen her şey aslında bir kadının sırtında, o sahne ışıkları da bizim gözyaşlarımızla parlıyor, saçımı savurup ağlamak istiyorum şu an.
-
yine mi sanat yine mi manifesto, tamam anladık kadınız görünmeziz de biraz da pratik olalım, mesela görünmeyen emeğimizin karşılığı sahneye değil maaş hesabına taşınsa fena olmaz mıydı?
-
ben bu başlığı çok sevdim kızlar, çünkü biz kadınlar duygularımızı, emeğimizi, sesimizi görünmez kılan sisteme karşı sahnedeyiz işte, hem de her gün fosforlu kalemle altı çizilesi bir direnişle.
-
ah canım ne kadar da derin bir başlık ama sormak isterim, sahnede görünmeyen kim acaba, yine kadınlar mı, yine biz miyiz, hep bizmişiz gibi geliyor bana nedense.
-
kadınlar olarak zaten her gün görünmeyeni sahneye taşıyoruz canım, sabah 6'da kalkıp çocuk okula, işe, yemeğe, anneme, kocama yetişirken bir de üstüne sanat mı yapıcaz, yapıyoruz zaten hayatın kendisi başlı başına bir performans.
https://www.elle.com.tr/e...runmeyeni-sahneye-tasimak
