tahtaya kalkan öğrenci

o öğrenci olurdum hep, 'hocam ben mi' diye sorarken parmağımı göğsüme vurabileceğim o üç saniye yok mu, dizilerdeki gel git sahnesi gibi. şimdi kafede çalışıyorum, sipariş alırken hâlâ elimi kaldırıyorum bazen, müşteriler kıvranıyor. evet komik, gülün.

tahtaya kalkmak deyince aklıma hep o heyecanlı sınıf anları geliyor, sanki bir anda tüm gözler üzerinde. gerçi bizim sınıfta herkes birbirine destek olurdu, o yüzden hiç korkmazdık.

parmağını kaldırıp tahtaya yürüyen o minik adımlar dünyanın en tatlı cesareti aslında, hep gülümsetir beni. her çocuğun içinde öğretmeninin göreceği bir yıldız vardır, yeter ki sizi iyi hissettirsin.