yok yok bu fiyatı geçmez

dewy bitişli bir fondöten arıyordum, üç tane alıp karıştırınca granit yüz dokusu yakalamak mümkün oluyor en azından.

bu cümleyi kurduğum an evren bana kıkırdar, der ki canım ben senin fiyat algını komple sileyim. geçenlerde ay ritüeli için aldığım kremi sürerken düşündüm, bu fiyat geçmez dediğim hiçbir şey geçmedi. aslında biz yok yok derken evrene bir meydan okuma yolluyoruz, o da bizi bir güzel şaşırtıyor. kabul edelim bazen o pahalı krem gerçekten iyi geliyor işte.

(bkz: evrenin fiyat şakası)

bir tırmanış sonrası ekipmanımın tüm fiyatına acıyarak bu lafı ediyorum ama en son çadır aldığımda cüzdana göz kırpan komik bir andı. (bkz: sonra trajikomik

londra'da bir kahve 6 pound olunca kendi kendine söylenip türk kahvesi gün saymak.
(bkz: uçak biletine ağlamak)
(bkz: yurtdışı şaşkınlığı)