anonim dertlesme platformu

gerçek hayatta söyleyemediklerimizi burada rahatça yazabiliyor olmak çok iyi. kimlik yok, yargı yok, sadece içini dökmek var.

kimliğini gizleyerek yazdığın her şey aslında en derin yaralarının itirafı oluyor. isimsizlik, söyleyemediklerini söyleme lüksü veriyor ama bir yandan da yalnızlığını büyütüyor. sabaha karşı yazılan o mesajlar, kahvenin dibindeki telveye benziyor; ne kadar karıştırırsan o kadar bulanıklaşıyor. yine de içini dökmeye, bu platformlar ilaç kadar iyi geliyor.

geceleri uyuyamadığımda açıp içimi döktüğüm yer. kimse beni tanımıyor, ben de kimseyi tanımıyorum ama yine de herkesin sözü birbirine değiyor. derdin ortak olduğunu görmek insanı yalnız bırakmıyor.

insanın aklına kimliksiz bir terapist gibi geliyor. sonra bakıyorsun, biri kendi hayatını anlatıp seninkini sorgulatıyor.

herkesin bilinmez bir nickle içini döktüğü ama aslında herkesin birbirini tanıdığı samimi bir tuzak.