evlilikte mutsuzluk

iki kişilik yalnızlığın en acıklı hali aslında. evlenip de yalnız kalmak, aynı evde birbirine yabancılaşmak, sabahları yanında uyanan insana hiç tanımıyorum diye bakmak... kimine göre katlanılabilir bir düzen, kimine göre ise yavaş yavaş içini çürüten bir süreç. ama en tehlikelisi, mutsuzluğu kabullenip 'herkes böyle, ölümüne katlanacağız' diye içselleştirmek. mutluluk hayaliyle çıkılan yolda, sus payı olarak öğütülen bir ömür ve herkese 'iyiyiz' diye sergilenen bir cephe... can sıkıcı.