• bugün (112)
  1. akşamları genelde erken yatarım ama bu son diziyi bitirmeden elimden bırakamadım. yavaş akan, manzaraya ve sessiz anlara alan bırakan yapımlar bana iyi geliyor, gün ortasında telefonu bırakıp yalnızca izlemek gerçekten dinlendiriyor.

    konusu büyük çatışmalarla değil, karakterlerin içinde saklı küçük şeylerin peşinden giderek ilerliyor. hızlı tempolu dizilerden sıkılanlar için güzel bir denge, bana da bahçede bir fincan çayla akşamı yavaşça kapatma hissini verdi.

    (bkz: yavaş yaşam)
   tümünü göster