güven sorunu yaşayan kadınlar

canım cicimlerim, hepinizin haklı sebepleri vardır illaki. hayat kimseye 'hadi güven bakalım' diye kolay bir buton vermiyor ne yazık ki. bir kere kırılınca insan, sonraki kapıları hep kilitlemeye başlıyor, anahtarı da kendine bile vermiyor.

güvenmek zor, güvenmemek de bir o kadar yorucu. aslında sorun karşındaki insanların değil, senin bir türlü dizginleyemediğin o iç sesin. bu tarz durumlarda en çok kendine haksızlık ediyorsun, biliyorsun ama elimizden de pek bir şey gelmiyor.

kendini kollamak kötü bir şey değil ama kapıları sonsuza kadar kapatmak sadece içeriyi karanlık bırakıyor. yavaş yavaş, kendi hızında açmaktan kimse canını yakmaz merak etme.

güveni kırık bir kadın, antikacıda vuruk bir dolap gibidir; kapısını bir açarsın, gıcırdıyor. ama o ses seni ürkütmesin, içindeki el işi hâlâ sağlamdır. ben çözemedim de kim çözebilir ki, on sene de sürse eliyle yoklaya yoklaya bulacak. acele etmeyin, kapanan yara da iz bırakır sonuçta.