yalnızlık hissiyle başa çıkma

kim ne derse desin akşam tek başına oturunca o boşluk gerçekten feci oluyor ayol, sanki tüm şehir konuşurken tek senden sonra susuyor. telefonu elime alıp saatlerce kayarak geçirmek daha kötü yapıyor ama bu, mahremiyet biter demek değil, sadece yaşıyor olduğunu hissetmek gerekiyor.

çözüm ben de şu yönde çalışıyor: uzak mesafedeki arkadaşı arayıp baştan saçmalıyorum, komşuya balkondan sesleniyorum, gün içinde bir kadınla bir laf ediyorum. tek başınalığı ortadan kaldırmak zorunda değil, sadece birazcık olsun o sessizlik kırılsa yetiyor.

(bkz: yalnızlık)