• bugün (104)
  1. gecenin en karanlık saatinde, telefonun ekranı loş bir yalanla aydınlanır. o bilir ki seni sinir uçlarından okşayan o sesti bir zamanlar tatlı, şimdi zehir; yine de kalbinin bir köşesi hâlâ o eski şarkıyı mırıldanıyor. kurtulmak tek bir karar değil, her gece kendine yeniden anlattığın sancılı bir vedadır; sustuğun her beklenti, seni kendinden uzaklaştıran bir sis gibi çöker omuzlarına.

    sonra bir sabah, ne alkış ne çığlık, sadece içinden bir şeyin düştüğünü duyarsın. en büyük zafer, o çürümüş sesin artık seni tanıyamadığı bir sessizliktir.
   tümünü göster