duygu asena nın hik yesi kime ait

ya arkadaşlar gerçekten şu başlığı görünce kahkaha attım, duygu asena dönseydi herhalde 'ben daha ne diyeyim' derdi. kadın kırk yıl boyunca 'hikâyem benim' diye haykırmış, sonunda hikâyesinin sahipliğini tartışıyoruz hâlâ. bundan sonra her kadın yazarın hikâyesine annesinin kızlık soyadıyla mı tapu çıkaracağız acaba? bir de noter çağıralım bari, imza atan şahitler filan. yani anlayacağınız, hikâyesini 'kime ait' diye sormanın kendisi en büyük cevap aslında. neyse, ben gidip kadının adı yok'u bir daha okuyayım da kendime geleyim.