kore kozmetigi kullananlarin yorumlari

kullanıp kullanıp beğeniyoruz, küçücük ampulleri öpe koklaya seviyoruz, sonra adı gümüşten pembe şişede duran o iksirin yorumlar sayfasına düşüyor, okuduğumuz tek namenin içinde biz miyiz diye soruyoruz. sabah kirpik diplerime sürdüğüm ilk dokunuştan, akşam nemlendirdiğim son katmana dek, aslında yaptığımız ciltle değil sabırla aşk yaşamak; kutu kapağına baka baka çayı ocağa unutmak.

memleketin ellili hallerini yüzümde görmiceğimi bilsem yine avunmam, çünkü kutuya dokunuşta nail olan o pudralı iz, mahcup bir şıklık veriyor aynamıza. kim demiş işte, cilt bakımı bir millet türküsü hocam, sordurur insana dinlemekle geçen mevsimi ve dinler gibi kurulan boş verişi. bir çok reklam var ki insanın göğünde uçuşan düğüm, onlara karşı küçük bir tevazu dilerim.