mauro icardi

kendisini ilk kez bir maçta izlediğimde ekran başında elimde çay bardağıyla kalmıştım, o ne öyle ayol. adamın sahada duruşu bile bir başka, sanki ceza sahası onun özel bahçesi. top ayağına geldiğinde bütün tribün nefesini tutuyor, ben de dahil tabii ki. futbolcu dediğin böyle olur işte, yetenek kadar karizma da lazım.

bir de o bakışları yok mu, sanki golü atacağını önceden söylüyor gibi. sevgilim maç izlerken bana bakmıyor bile, kendisine bakıyor diye kıskanıyorum açıkçası. bu tarz futbolcular her takıma lazım, tadı tuzu oluyor sahanın.