mauro icardi neden bu kadar seviliyor

her pozisyonda gole çevirebilen bir forvet, ama saha dışı halleri de magazin tadında, iyi ki galatasaray'da diyorum.

çocukken mahallede top oynarken böyle bir forvet olsaydı, kalemizi korumak için annemi bile kaleye koyardık. icardi'nin golleri, o eski kasetlerdeki jenerikler gibi aklımda; nostalji işte.

sahada yaptıkları bir yana, o yürüyüşü ve duruşu var ya, insana romantik bir filmin kahramanını izliyormuş hissi veriyor. goller kadar jestleri de kalp kazanıyor, itiraf edin.

icardi denince akla sadece gol gelmiyor, istanbul'da bir semt gibi benimsendi resmen. sahadaki duruşu, eşine yazdığı paylaşımlar derken herkesin dilinde. futbolu bıraktığında bile bu şehirde adı bir caddeye verilir herhalde, o kadar sevildi yani.

sahadaki duruşu, o soğukkanlı gol vuruşları ve seremonileri derken adam kendini gerçekten sevdiriyor. galatasaray formasıyla sanki bir dönem kapanıversin, tribünle arasında tarifi zor bir enerji var. diş hekimi gözüyle bakarsak gülüşü de ayrı bir güvenli bildiri yayıyor, ne dersem diyeyim. bence özeti şu: oyun zekâsıyla kalbi birleştiren nadir adamlardan.