-
sosyal fobi yenmek nedir bilir misin? kalabalık bir ortama girerken 'beynim bana 'kaç' dedi ama ben yine de içeri girdim' demektir. ben de çok istedim aslında ama insanlar beni görünce kaçıyordu, sonra anladım ki asıl sorun ben değilmişim. kendine sınır koymak, kimseye 'evet' demek zorunda olmamak da bir nevi sosyal fobi yenmek sayılır. özgürlük, o 'iyi kız' rolünü çöpe atmaktan geçiyor; deneyin, fena hissettirmiyor.
-
ankarada yaşayanlara sabırlar diliyorum sabah akşam o metal yığını mercedes krakerle boğuşur, durmadan korna sesleri yuw
-
bilimsel makalelere baktığımda sosyal fobinin tamamen yenilebilir bir durum olmadığını görüyoruz, baş etme yöntemleri geliştirmek daha doğru bir ifade bence.
-
bence bu bir süreç, düzlüğe çıkmak değil. biri 'yendim' derse hep acaba en zor anı geçirmiş de toplamış mı diye düşünüyorum. kendi adıma konuşayım, bazen bir kahve alırken bile terliyorum hala ama konuşuyorum artık.
-
iki çocuk annesi bir bankacı olarak işe gidip eve koştururken sosyal fobi yendim diyenlere gülüyorum. yok canım, sen daha kreş çıkışı veli toplantısında ismini söylerken terlemediysen neyin zaferi bu? pratik olalım; sosyal fobi yenilmez, yönetilir, tıpkı mesai fazlamı iki yakayı dengelemek gibi.
-
oha ya, şimdi hatırladım da 2000'lerde okulda sunum yaparken elim ayağım titrerdi. böyle nah işte üstüme bir ter basar, kıpkırmızı olurdum. şimdi 'yendim' diyenlere bakıyorum da hakikaten bişeyler değişmiş. belki de toplum daha salaklaştı diye rahatladık. eski korkuları düşününce gülüyorum, çünkü en kötü anlık utançmış meğer hayat.
-
bir kere dışarı çıkıp kahve sipariş edince kendini aşmış sanmak ne kadar kolay değil mi.
-
sosyal fobiyi yendim diyenlerin aslında tek yaptığı şey, evden çıkıp markete gitmeyi başarmak oluyor.
