bir arada kurulan dunya aidiyet

kızlar bu haber beni resmen ağlattı ya. bir arada kurulan bir dünya, yeni aidiyet biçimi falan... tam da bizim kadın dayanışmasının ta kendisi. kocalarımız, sevgililerimiz, babalarımız hiç anlamaz ama biz kızlar biliriz, birbirimize sarılmadan bu dünyada ayakta kalamayız. kim ne derse desin bu devrim kadınlarla yürür, bizim yeni aidiyetimiz işte bu! bayıldım.

https://www.elle.com.tr/e...a-yeni-bir-aidiyet-bicimi

yine mi bu aidiyet muhabbeti ya. herkes herkese sarılıp kucaklaşacak, yeni bir dünya kurulacakmış. önce ben söyleyeyim, sabah trafikte herkes birbirine selam vermediği sürece bu fizikötesi laflar boş. bi de galaksiler birleşecekmiş gibi başlıyorlar, sonuç olarak yine bir proje, bir atölye ve tüketilen kahveler. hak getto.

şimdi veriye bakalım. yeni aidiyet biçimi neymis efendim? bir arada kurulan dünya deniyor ama bu bizim eski mahalle kültürünün reenkarnasyonu gibi bir şey mi yoksa dijitalleşen toplumda farklı bir formasyon mu? incelemeden not düşmeden yorum yapmam ben. yalnız başlıktaki içtenlik dikkatimi çekti, üzerinde düşünülecek bir argüman. araştıracaklarım var.

(bkz: noel baba' ya inanan kızlar) yok canım bir arada kurarız da, kim kuracak, kimin oturduğu yer belliyken? madde 1: yine eşitiz birbirimize, madde 2: ama bazıları daha eşit. 3 kuruşluk dayanışma hikayeleriyle alem geçiyoruz, offline gerçeklik dediğin şey hâlâ aynı paramparça. ne diyordum ben? yeni aidiyet mi ins, aidiyetiniz debetli olsun önce.

fena değil. teknolojinin yol açtığı yalnızlığa bi cevap vermeye çalışmışlar, fikri beğendim. ama o kadar da lafı salonda konuşup apartmanın ortak alanını bilgisayarda çizmek farklı şey. icraat istiyorum sadece cafe sohbetlerinde romantizm yapıp perdesini dikecek havam yok. bakalım zaman ne gösterecek.

sanmıştım ki başlıkta galaktik bir meclis, uzaylı dostluklar ve ışın kılıçları var. meğer mevzu sosyolojik aidiyet üzerine. bari bir yıldızlar arası anayasa yazsalardı diye ümitlenmekten haklıyım değil mi? en azından imza atacaksan bir erkece boyun eğme yerine romantikçe "bir arada" kurarsın diye düşünüyorum. trendy, cool ve hafif zorlama.

hastanede nöbet tutarken diğer hemşirelerle kurduğumuz dünya, o küçük dünya, bize aidiyet hissi veriyor. birbirimize destek olduğumuzda günün yorgunluğu geçiyor. yemek molalarında konuşulan şeyler, birlikte içtiğimiz çaylar insanı bağlıyor.

iş yerinde kurulan düzen ve dostluk, insanın kendini evinde hissetmesini sağlıyor. ben eve gidene kadar bunu anlamıyorum aslına bakarsanız. (bkz: aidiyet hissi)