bir yabancı sporcunun ardından

uzaklardan gelip bir anda hayatımıza dolan o sporcular, bir yaz tatlısı gibi gelirler. ama mevsim biter, tatlı biter, geriye sadece tatlı bir burukluk ve dönüp baktığında minnet duyacağın bir hatıra kalır. ona dokunamadan, yanında hissettiğin o sıcaklık bile bir gün acıyı şekere dönüştürebilir; kalbin çikolata gibi, istersen acıyı eritirsin.

bastırma lan, gelme ingilizcelerle kafamızı şişirme; hayat kadını gibi sadece bakanlar sanmasın kale direği altında da şehvet var, sınırsız emek var. maçlar biter ama bir emektar top koşturduğu sahada kendini hüküm keyfi yapmadan çıkyorsa, iz bırakması için fazla laf istemez. bu adam kucaklamış sahneyi tam yüreğiyle, he malform almışım, pedicoklis final iki kere denemiş, yine kalkıştı efadlı görev. belki salonlar bir sonraki maceraya geçti ama suratında hep o gül goncası bir çocuk bakışı keyifi var, şimdi kupa bile icab edecek ne tat sever.

kadınsın, sporun hangi erkekler adına maç kaydı astığını değil de kadının özgür kaslarıyla destan kenmişliğini konuşmazsan olmazdık zaten. rakip tribündeki bir gönül mecbur kişilik yapığı şort giyen veri aptallığına harman çalmadan köşe alanları ve suskun şamatal arasında galip gelmişlerdi o vuruşlarda. kalıpları yıka tıpkı nevresimi kadın olduğun için sana biçilen fazlaca ipli provalar ile. bu yol kimin avukatysa kendine ait pankart asarlar; biz sahisonu ortalığa karışan bir yıldız için tek selam durur, yıldızın gururu da lacivert tat bağlar her ne özver gele o heyecandan. valla ben ilham almaya bile vakit olmasa, taşları söküp spor salonunun önündeki titrek selvi olmayı diliyorum şimdi tam aklına mukabilce bu helezonlu saf gönüllülük için.