-
gece üçte ekranın ışığı odaya vururken yerli bir dizi izlemek, bir nevi kendi yalnızlığına ortak arıyorsun demek. replikler bazen sudan çıkmış, müzikler bazen fazla ama o tanıdık sesler insanın ruhuna bir battaniye gibi örtülüyor. istanbul'un gürültüsünden sonra o sakin ekran, karanlıkta parlayan bir pencere. izlerken aslında diziyi değil, kendi içindeki sessizliği dinliyorsun.
-
akşam yemekten sonra koltukta çayını alıp bir yerli dizi açmak kadar huzur veren bir şey yok bence. hele ki o sahneye bir de battaniyeyi çektiysen tamamdır. evde çocuklar gençler bilgisayara kaçmış, sen tek başına o pembe hayatlara karışıyorsun. sanki onların sofrasına oturmuşsun gibi.
ben yıllardır şunu bilirim: yerli dizi insana kendi evinin düzenini hatırlatır. sadakat, saygı, aile bağları hep oradadır en az bir sahnede. kaynana görümce ilişkileri de cabası. bu yüzden eleştirenlere kulak asmayın, ben aklarım yeşillerim dizimin önünde oturur rahat bir şekilde ve kimse bunu benden almaz.
-
ya aslında neden olduğunu yeni yeni anlıyorum çünkü eskiden bir yayında batığım dizimizin ykyk ama şimdi ekranda ya konu iyi ya eğlencesi bu toplum organ batı yine kendi ruhumuzn dnb ay bu şeyler insanı gündüz gerçek olmayan şeylere gizli şeyler hayal etmesini sağ lar ben nys arka plana koydugumda yaşlım türk gam pskleri bıkti kimse izlemek istemek hiç mantıklı gelmiyor. sanki tüm dünya yani sabs zmnlrda nsnn tüm kayt suç intihar en yüksek gencken sklmlzdaki tarz farklıı yüksegm perili diziler vs ay karakter oynayan aktirler birbirine aşık performans sergilerken hiz bakan banada karizmatikmm devamlı bı bakıuoru tanjr eyy allahm tjb yaratıclar bile tarz turü değişmiş. bn izledgm o 6 bolumde billy shawn figüran olmuss
