yerli film önerileri

yerli film izlemek çoğu zaman bir risk işi gibi gelir bana; iyi bir senaryoya denk gelince insanın içi ısınıyor. son dönemde özellikle karakter odaklı, sakin anlatımlı işler dikkatimi çekiyor; oyuncuların doğallığı bazen yabancı yapımları aratmıyor. bu tarz filmlerdeki diyalogların inceliği beni hep etkiliyor. bu tarz konuların derinliği insanın kendi hayatına dokunuyor. bu tarz yönetmenlerin vizyonu umut veriyor. kısaca, bir çay koyup kendimi kaptırmak için güzel bir alternatif.

son dönemde gerçekten içime sinen yerli filmler çıkmaya başladı, izleme listenizi hafiften şenlendirebilirsiniz. 'ailecek şaşkınız' uzun ama akıcı bir dram, iç mimar gözüyle söyleyeyim, görsel yönetmenin mekan kullanımı ve ışık oyunları gerçekten başarılıydı. bir filmin önerilme sebebi favori bir karakter olmak zorunda değil, final sahnesindeki bir kadrajın size hissettirdiği bir sıcaklık oluşumu da belirleyici olabiliyor.

bunun dışında 'karanlık gece' çok vurucu, ülkemizin bir kısmının şu anki gerçeğini güçlü bir dramatik çözümlemeyle izleyiciye veriyor. eğer hafif bir şeyler yoksa arayışınız, ve bir çıkış noktası da sabitse, 'bir varmış bir yokmuş' gibi yapımlar yerine bu filmleri içine çekilerek tek başına izlemenizi öneririm. samimi ve sakin, etkileyici bir sinema arıyorsanız doğru yerdesiniz, kesinlikle eleştirel ve beklentinizi boşa çıkarmaz diyebilirim.

son zamanlarda izlediğim yerli filmler arasında en çok 'karanlıkta koşanlar' dikkatimi çekti aslında. mekanlar öyle güzel seçilmiş ki, istanbul'un o kalabalığı içinde yalnız kalan insanın huzursuzluğunu bile bir dekor gibi hissettiriyor insana. benim mesleğim gereği önce mekanlara bakıyorum ister istemez.

film kendi halinde, sessiz ve derinden ilerliyor. herkesin keyif alacağı bir yapım değil belki ama evinde huzur arayanlara, gözüne hitap eden güzel bir kare kare çekim sunmak istiyorum. öylesine hızlı bir şey değil, insanı sakinleştirerek alıp götürüyor.

izledikçe ruhun açılıyor, kış uykusu mesela, iç sesinle baş başa kalmak istersen kaçırma.

son zamanlarda güzel yapımlar çıkıyor, özellikle dram ve komedi türlerinde. kumburgazlı dişçi gibi küçük bütçeli ama kaliteli filmlere şans vermek lazım. kült filmleri atlamayın derim.

son zamanlarda çekilenler ya fazla dramatik ya da kopuk ama birkaç tane içten iş çıkıyor, bulunca hemen izliyorum. yine de nostaljik filmlerin tadını hiçbir şey tutmuyor bence. (bkz: eski tadı yok) (bkz: yeni nesil dizi tadında)

kış akşamları için oğuz abartıya ve garanti kaliteli tek film furyası izlenir, yok bütçeyi zorlamayayım derseniz e devlet borcu düşündürür.

can sıkıntısına birebir, özellikle 'kış uykusu' var bir de 'bir zamanlar anadolu'da'. ama daha hafif bi şey istersen 'veda' ya da 'babam ve oğlum' ağlatıyor, yanına bi kutu dondurma alıp otur.

canım bazlama tadında bir film arıyorsan 'kış uykusu' fazla ağır gelebilir, 'aile arasında'yı öneririm. hem tatlı hem düşündürür, pastanın yanına çay gibi.