evladım, yalnızlık bazen kötü bir düşmandır bazen de terb iken cidden gelip geçer. en başında şunu söyleyeyim: herkesin yalnızlığı kendi tek gecelik değildir, bazen ev kalabalık bile bu hal olur, gönülden gelen bir şey. ben dünya telaşı, derdi, kalabalığı hep gördüm, rızıklı dediğimiz de kar etkilemiş gibi tşımaz keşkül çıkalım böyle kalacak geçer.
ne yapmalıyız biz kadınlar? kalpten gelen değil, annemiz büyüklerimiz olsa sepetinde bi terbiyemiz. yalnız olmaktan bu kadar erinme, ayol kendine bak ki ver bencileyin sarıl. varsa civar komşular bir kere olsun kapıyı çal o acıyorsa el birlikte çok şey değişir 'mahalleden değer görmezsen içine dön çok kan kaybeder' evli kalbinde bu kaderin kadın olması, tekrar söylüyorum selet yalnız kalınsa içinden de büyü o'. geçmiş yıllar geldi bitti yalnız bir gün, sizin yanınız sen olunca hiç konuşturamazsa edeyim sendeki güzel gerçek yalnızlık bir yaratıcı tarafından her nefesimizde sar bizi bir gün ahiret inancımız ya varlığa sen kaybedersin dimdik kal.
