yalnızlık hissiyle baş etme yolları

yalnızlık dediğin şey aslında bir boşluk değil, fazla gürültüyü kısıp kendini duymaya başladığın andır. çoğu insan bu sessizlikten korktuğu için telefonu eline alıp durur, oysa biraz oturup o sesi dinlesen, sana ne anlattığını fark edersin. benim gibi sezgilerine güvenen biriysen, o boşluğun aslında yeni bir şeyin kapısını çaldığını hissedersin; kartlar açılmasa da olur, niyet yeter.

akşamları kendine küçük ritüeller kur, bir çay demle, perdeyi aç, dışarıyı dinle. yalnızlık bir ceza değil, kendinle baş başa kalma sanatıdır ve ne yazık ki bunu kimse doğuştan bilmiyor. öğrene öğrene alışıyorsun. gerçekten iyi hissettiren insanları da eleme fırsatı bu, çünkü kalabalık sanıp aslında tek başına olduğun ortamlardan çok daha huzurludur.

(bkz: kendi kendine yetebilmek)