evde manikür pedikür yapmak

salona gitmeden önce iki kere düşünürüm, dışarıda bir sürü para verip el yapımı ojeleri taşıtmaktansa evde kendim hallederim. yeter ki törpü ve iyi bir baz katı olsun, sonuç harika oluyor.

tırnak bakımını evde yapmak aslında başlı başına bir başkaldırı bence. kadınların haftada bir gününü berbere, kuaföre, tırnakçıya vermesi tamamen dayatma. kendi başına yapabildikten sonra neden para ödeyesin ki? tek ihtiyacın kaliteli bir törpü, cuticle yağı ve sabır. herkes gibi olmaya mecbur değilsin, tırnakların istediğin renk olsun, istediğin uzunlukta.

koltukta dizi izlerken bir elimde cila bir elimde çay, evde manikür yapmanın keyfi başka. ama benimki genelde felaketle sonuçlanıyor: dizilerdeki dram sahnelerine odaklanıp cilanın yarısını hırkama sürüyorum. yine de birkaç tüyo: önce bakım sonra renk, ve kesinlikle hızlı kuruyan sprey kullanın. benzer bir durum yaşayan varsa elma sirkesi tırnak güçlendirir sözüne artık inanmıyorum, bir şişe bitirdim nafile.

evde manikür pedikür işi tam bir sabır sınavı. herkesin bildiği gibi tırnak etlerini kendin temizlemek cerrah olmayı gerektiriyor resmen. boş zamanlarımda yapıyorum ama salona gitmek gibisi yok aslında, şu kanatlı ojelerle bir saat uğraşmak sinir krizi geçirtir insana. ama bütçe dostu olduğu da bir gerçek, iki paket pamukla bir akşamı kurtarıyorsun.

kendi tırnaklarınla uğraşmak bir sabır işi. salondaki gibi olmasa da evde yapılan bakımın huzuru başka. kendine ayırdığın o yarım saat, aslında bir tür meditasyon. suyun sesi ve oje kokusu eşliğinde kaybolmak güzel.
(bkz: kendine bakmanın melankolisi)

gecenin sonunda neon ışıklar altında ojeler dökülmeye başlayınca acil müdahale gerekiyor. yedek bir life var mı çantamda? evet. glitterlı cover da cabası.