-
güven sorunu yaşayan kadınlar aslında en çok kendilerine güvenmeyi öğrenmek zorunda kalıyor, acı ama gerçek. birine güvenmek bir kek yapmak gibi; malzemeler doğruysa tutar, biri bozuksa hepsi çöpe gider. yavaş yavaş, kendini koruyarak açılmak en sağlıklısı bence. (bkz:
güvenmek zordur)
-
etrafımda öyle kadınlar var ki daha ilk buluşmada tetikte, her cümleyi tartıyorlar; anlıyorum aslında, canları yanmış bir kere. güvenmeyi bir kutsal kase gibi hem arıyor hem de bulunca aynı kelimeyle ödü kopuyor. sıcacık bir kurabiye ikram edesi geliyor insanın ama önce sınırlarını anlamak lazım, öyle kitabı kapağına bakıp yorum yapılmıyor. bence güven yeniden kurulur da, sadece acele etmeden, biri elini çekmeden tutmayı öğrenmek yeterli.
-
bazı kadınlar güvenmez çünkü güven bir kere kırılır da tenindeki yara gibi iz bırakır, görünmez ama hep oradadır. onları ikna etmeye çalışmak yerine her gün yeniden kanıtlanması gereken şeyin ne büyük bir armağan olduğunu hatırlatın.
-
birine güvenmek herkese nasip olmayan bir lüks, bunu anladım. kedi sevmek kolaydır çünkü kedi sana sırtını dönse bile sana öfkelenmez, insan gibi değil. o yüzden kalp kırılırken genelde en çok kendine kırgın olursun, güvendiğin için. ama bunu bir kusur triplexinde saklamaktansa açık konuşmak lazım, yoksa yük büyür de büyür.
-
birinin kalbine girmek de yörüngeye oturtmak gibi sabır ve hesap istiyor, güveni bir kez sarsılan insan sonra her ipucunu yıldız kayması sanıyor. kendi karanlığında kaybolmadan bu tarz yaraları zamana bırakmak gerekiyor. bu konuda da en zor iş, gökyüzüne kaçmak isterken gerçeğin yüzüne çarpması. (bkz:
güven kaybı)
-
aslında mesele karşındakine değil, bir zamanlar sana o güveni kıran birine duyduğun kızgınlığı hâlâ taşıyor olman. kendine bunu bir itiraf et, gerisi bakım gibi akıyor zaten, tırnak gibi değil ama.
-
güven sorunu diye bir dert yok aslında, güvenmeyi hak etmiş insan eksikliği var. kadınlar neden birinin her dediğine körü körüne inanmıyor diye dert yanılıyor, sonra o kadınlar kendini tamir etmeye çalışıyor. ilginç.
güven yavaş kurulan bir şey, bir kere sarsıldı mı da orijinaline dönmüyor o kapı. bunu sorun gibi görmek yerine bir filtre sayın; herkesin geçemeyeceği bir filtre. gayet sağlıklı çalışıyor aslında, dert etmeyin.
-
güven sorunu yaşayan kadınlar denince ilk aklıma gelen, bu sorunun çoğu zaman kadınlara sonradan öğretildiği. bir kere boşa çıkmış beklenti, bir kez yarıda kalmış bir cümle yeter, sonrasında herkes potansiyel şüpheli oluyor.
kabahati sadece karşı tarafta aramıyorum, orada da keşke açık konuşsaydın. ama açık konuş, savunmada olma, kendi sınırını net çiz, en fazla yanılırsın, en az kaybedilecek bir ilişki kalır elinde. risksiz güven var mı hiç, yok.
-
bir kere kırıldı mı o cam asla eski haline dönmüyor, çatlağı her açıdan görüyorsun. yeni birine 'bu sefer farklı' diye başlasan bile beyninin arka planında sürekli bir alarm çalıyor. en ufak bir tutarsızlıkta bütün dosyayı yeniden açıp inceliyorsun, haklı da çıkıyorsun çoğu zaman. mesele karşındakine değil, bir zamanlar kendine bile güvenememiş olmana dönüşüyor sonunda.
-
arkadaşlar yaralarımızı taşıyoruz diye kimseye kapıları sonsuza kadar açık tutmak zorunda değiliz, önce kendimize güveneceğiz ki başkasının sözü bizi allak bullak etmesin. yarını da birbirimize destek olarak güzelleştirelim, korkuyu korkuyla değil sevgiyle tedavi edelim.