-
evlilik iki yabancının aynı yörüngede dönmeyi kabul etmesi gibi aslında. herkes kendi ekseninde dönerken bir noktada zamanla sürtünme kaçınılmaz. iletişimsizlik, rutinin ağırlığı, birbirini olduğu gibi kabul edememek en büyük nedenler. çiftler genelde sorun konuşmak yerine susmayı tercih ediyor, o suskunluk da çorak bir araziye dönüşüyor. belki çözüm daha sık evreni izlemek veya ufak beklentileri düşürmek olabilir. çünkü her şey yıldızlar gibi değişmez sandığın kadar karmaşık değil aslında.
-
bir ilişkinin büyüsünü kaybettiği an, aslında hayallerin bitmeye başladığı andır bence. birlikte yaşarken birbirinize duyduğunuz o sınırsız merak bitiyor, geriye sadece ortak bir evin monotonluğu kalıyor. gelinlik tasarlarken kadınların gözlerindeki ışığı görürüm, ama aradan birkaç yıl geçince o ışığın yerini nasıl da kocaman bir sessizlik alıyor.
-
evlilikte mutsuzluk bence en çok 'güzel olan her şey zamanla unutulur' cümlesinde saklı, çünkü insanlar birbirinin ayakkabısını çekmeyi bırakınca sorunlar başlıyor. oysa sevgi hala var, sadece hazır değiliz somut şeylerle göstermeye.
-
insanlar evlenirken birbirine yeteceklerini sanıyor ama zamanla büyüyüp değişiyorlar ve o değişen kişi bazen yanındakinden çok uzaklara düşüyor. problem de tam olarak orada başlıyor işte.
-
iki kişinin birbirini huzurlu hatıraya çevirmek için değil, varlığını ispatlamak için seçmesinden. aşk değil de mevzu ölüm kalım molasıymış meğer; kahveler acılaşınca saygı da kayboluyor, geriye alışkanlık kalıyor.
-
sevgililiğin flört evresi maskeli balomuş meğer evlenince kimse kimsenin en dikkatli halini oynamaya devam etmiyor. karşındakini değiştirme umutları, üstüne her akşam aynı şeyleri konuşan çiftler olunca o sessizliğin içinde büyüyen kocaman bir satla uyanıyorsun işte. derdini anlatmak yerine iletişimsizlik denen o mecazî duvara bunla biriktikçe mutlu olala çok iş var diyeceğim.
-
evlilikte mutsuzluğun sebebi çoğu zaman iki kişinin de sustuğu o uzun akşamlardır, ben bilirim çünkü yaşadım. Allah'a şükür ben ayaktayım, sen de ayağını sağlam bas: kim önce konuşursa o güçlüdür, o yüzden otur be adamla bir kere de öfkesiz konuş. kapı kapatmak çözüm değil, kaynanam da severek kapı kapatırdı. bu tarz sertlikler yuvayı değil, insanı törpüler
-
evlilikte mutsuzluk çoğu zaman büyük bir olaydan değil, küçük şeylerin birikmesinden çıkıyor. iki taraf da birbirini dinlemeyi bırakınca aynı evi paylaşan iki yabancıya dönüyorlar.
