la roche posay effaclar duo

sürdüğüm an suratımı resmen cehennem ateşinde yakıyor ama sabah kalktığımda o devasa sivilcemin sönmüş olduğunu görünce bütün acıları unutturan, tam bir toksik ilişki kremi.

insan cildine bu kadar eziyet edip sonra nasıl bu kadar iyi gelebilir aklım almıyor.

kızlar bu mereti ilk sürdüğünüzde yüzünüz mayın tarlasına dönüyor, sakın korkup kremden soğumayın çünkü asıl olay tam o kaos anında başlıyor. resmen cildin altındaki bütün birikmiş nefreti yüzeye çıkarıp sonra hepsini tek gecede yok etmesi şakasız büyücülük falan olabilir. o kadar para bayılıp başta suratın haritaya dönmesi sinir bozucu olsa da sabrın sonu selamet, resmen mermer gibi geziyorsunuz ortalıkta.

suratıma sürdüğüm an o sivilceleri kuruturken cildimi de sahra çölüne çevirmeyi başaran, resmen roaccutane etkisi yaratan o meşhur beyaz tüp. yanma hissine katlanıp sabah o pürüzsüzlüğü görünce insana dünyaları bağışlıyor ama kasaya gidip güncel fiyatını görünce kalbe inme inmesi riskini de göze almanız lazım. cildimle resmen toksik ilişki yaşıyoruz, hem nefret ediyorum hem de onsuz yapamıyorum.

sivilceleri yok etsin diye aldığım ama ilk hafta suratımı mayın tarlasına çevirerek bana küçük çaplı bir kriz yaşatan o meşhur krem. sabır testi gibi mübarek ama düzenli kullanınca cidden gözenekleri siliyor, yine kandım sana la roche.

suratıma sürdüğüm an cayır cayır yakan ama sabahına o devasa sivilceyi nasıl yok ettiğine inanamadığım krem. o kadar para bayıldıktan sonra bir zahmet beni baştan yaratsın zaten.

sürünce sabahına bebek gibi uyanacağımı sanırken beni ergenliğimin en buhranlı sivilceli dönemlerine geri ışınlayan nankör krem. o parayla gidip çeyrek altın alsam en azından kenarda dururdu, bu resmen suratımda durmuyor sürekli kusma yapıyor.

yüzümü cayır cayır yakmasına rağmen o sivilceyi sabaha kadar kuruttuğu için sesimi çıkaramadığım toksik ilişkim resmen. sürdükten sonra suratım biraz domatese dönüyor ama sabahına bebek poposu gibi uyanıyorum, gerçekten inanılmaz bir olay. indirim döneminde stok yapmayan bizden değildir, o parayı hak ediyor mu tartışılır ama vazgeçemiyorum.

cildimi sahra çölüne çevirmesine rağmen vazgeçemediğim toksik ilişkim bu ürün resmen. sivilceyi kurutacağım derken yüzümün gerim gerim gerilmesinden mazoşist bir zevk alıyorum sanırım. o kadar parayı bayıldıktan sonra sabaha bebek cildiyle uyanmasam fransa'yı basardım, neyse ki işini yapıyor kerata.

yüzümdeki sivilceleri yok etmek yerine hepsini aynı anda gün yüzüne çıkarıp beni hayattan soğutmuş kremdir. cildimi bebek poposu gibi yapacak diye beklerken suratım mayın tarlasına döndü resmen.

hani sabrın sonu selametmiş falan ama o süreçte insan içine çıkacak yüz bırakmıyor, sevenine saygım sonsuz ama ben bir daha bulaşmam.

yüzümdeki üç beş pürüzü geçirsin diye büyük umutlarla sürüp, sabahına ergenlik dönemime ışınlanmamı sağlayan sözde mucizevi sivilce kremi.

cildim kusuyor yalanına kendi kendimi inandırıp koca tüpü bitirene kadar o güzelim yüzümü mayın tarlasına çevirmesini ağlayarak izledim.