yerli bir bilim insanı

dün akşam yatana kadar kişisel hikâyesini okudum, doktorasını kabul edilmediği gün laboratuvarın kapısında bekleyen bir kadın, on yıl sonra kendi alanında dünya ödülünü alıyor. bunu okurken lokma boğazıma dizildi ayol, ben kendi hayatımda iki evlilik iki adres değiştirirken o kadın yürünecek yolu bir cümleyle yeniden kurmuş. yıkıldığı yerden tek kurarıyla değil tek tuğlasıyla başlayan herkesle gurur duyuyor insan doğrusu.

şu kadarını söylesinler; bittiği sanılan yerde bitmiyor bir şey, sadece biraz yıkım gerekiyor temiz bir başlangıç için. (bkz: yeniden başlamak)

hocamı ilk kez laboratuvarda gördüğümde deney tüpünü deviriyordum, o da gayet sakin gülüp 'hepimiz böyle başladık' demişti. o gün anladım ki bu ülkede bilim yapmak sadece zeki olmak değil, çok da dayanıklı olmak demek. kürsüdeki o durgun bakışlarının altında kaç gecenin uykusuzluğu var kim bilir. ben artık onun gibi olmak istiyorum gerçekten, hem kafası hem kalbi aynı yerde duran nadir insanlardan.

onların emeği bazen bir çikolatanın en acı katmanı gibi geride kalıyor, ama biz o katmanı da seviyoruz.

bu ülkeden dünyaya yön veren bir kadın çıkması hepimizin gururu. bilim böyle boş laflarla değil, duruş ve emekle ilerliyor. onun karşısında susanlar, önce kendi önyargılarından utansın. böyle güçlü bir ismin arkasında dururum, sonuna kadar da savunurum.

yurt dışında lab kurup madalya toplayanlarını görünce içim bir tuhaf oluyor, helal olsun diyorum.

bu tarz isimler keşke burada da kıymet görse de gençlerin aklı başka ülkelerde kalmayıversin.

(bkz: beyin göçü)

ya bu topraklarda her alanda var böyle kıymetli insanlar, alyansı dişli dişli, gözlüğü buharlı. otuzlu yıllarda piri reis haritasını çizen de bunlardan biri mesela, peki bu attila ilhan? değil, tabii o başka. aziz sancar'ı da unutmayalım, nobel bile aldı kendisi. bilgi birikimi ve özveri ülkemizde bitmez kızlar.

(bkz: aziz sancar)

notlarıma küçük küçük yazarım yaptıklarını, ülkemizden çıkan her buluş insana gurur veriyor. mutfakta bir tarif tutar gibi takip ederim, o küçücük buluşların peşinde koşarım.

genelde adı anılmayan öyle kıymetli yerli insanlar var ki, kendilerini saha laboratuvarında evcil hayvan yemine dahi katkı sağlayan çalışmalara adıyorlar, kedim bile bilimsel bir buluşun dolaylı iştirakçisi olsun diye mama için gıda analizi yapan hocalara bakıp hayran kalıyorum. bence bu insanların hayatı hakkında ders kitabından çok bir minik bio belgesel dizisi bile yapılır.

yıllarca laboratuvarda kalmaktan güneşi görmediği söylenen bilimcilerimize teşekkürü borç bilirim, cidden büyük iş yapıyorlar. bizim kamp ateşinin başında bile telefon çekmiyor diye söylenip oturuyoruz, adamlar imkansız koşullarda bir şeylerin peşinden gidiyor. bir yerli bilim insanı görseniz saygıdan ayağa kalkarsınız, ki ben kalkardım. zirvede de görüşsek fark etmez, en önemlisi fikirdir.

(bkz: bilim neden önemli)

türkiye'den çıkıp dünyada kabul görmüş bilim insanlarını gördükçe içim rahatlıyor. az kaynakla büyük işler yapıyorlar, bize de düşen onları desteklemek. hele gençlere ilham oluyorlarsa, işte o zaman gerçekten para harcamaya değer.