evde manikür pedikür keyfi

salonlara para bayılmayı bıraktığımdan beri evde bakım başka bir ritüele dönüştü. lavanta, çay ağacı, bir tutam zeytinyağı; mutfaktaki malzemeler yeşil bir karışıma dönüşünce tırnaklar da toprağa uzandığım küçük bahçeyi hatırlıyor. suyun sıcaklığı ölçülü, müzik kısık, cilt uyarıya öylesine değil kendi dokusuyla karşılık veriyor.

ellerin aldığı bakım büyük konfor değil, sadece sadelik istiyor. oje renklerinden çok parmak uçlarının aldığı nefes, insanı yenileyen kısmı. sonunda bir çay ve bir film; nasırların açtığı yüzle bir haftaya daha dayanacak omuzlar kalıyor. bu keyif, söylendiği kadar zarif değil aslında, sadece sabırlı bir özen işi; zamanla bitkilerle yapılan bir bakım kadar sakinleştirici.