içini dökmek isteyen kadınlar

gece yarısı, ay yüzüğünde ve kalbe dokunan hallerde birikiriz. önce kadim gözyaşları, sonra anlatmanın tütsüsü saçılır. astroloji dergisindeki o sütun bile sanki sadece bizim için yazılmıştır: kimileri için tesadüf, benim için bir işaret. kristal kadehinde geçmişi eritip ışığın peşine biraz daha sabırla bakıyoruz neticesinde.

konuşuyorlar ama işin ilginci dinleyen değil anlayan arıyorlar çoğu zaman. her şey gerçek ve görünür olunca kimse dayanamıyor bir de. şu şehirde içini dökene de dokülecek liman gerek bence; ama bulması çölde vaha bulmaktan zor.

bazen insanın derdini anlatacak kimsesi olmaz ya, işte o an burası devreye giriyor. kim bilir kaç kadın gece yarısı buraya yazıp içini boşalttı, sabah da silip gitti.

bakın kızlar, kıvırcık saçlı bir adanalı olarak söylüyorum: içinizi dökmek istiyorsanız önce aynanın karşısına geçin, saçınızı doğal bırakın, sonra anlatın. kimse sizi o mükemmel saçlı hallerinizle yargılamıyor. yeter ki dürüst olun, gerisi geliyor.

yıllarca kafamdaki her şeyi içime attım, çünkü 'hanım hanımcık' olmak öğretildi. sonra fark ettim ki bu sessizlik bana iyi gelmiyor, aksine içten içe kemiriyor. oyun sektöründe çalışıyorum, günde bin tane kriz, bin tane saçmalık, teee gelip bir de sizin insani duygularınız mı olacak diyo bazıları, e o zaman insan nereye dökecek içini?

bir kadının içini dökmesi zayıflık değil, stratejik bir reset. bak oyunlarında da öyle yapmıyor muyuz, belli aralıklarla checkpoint alırsın, yoksa ilerde patlarsın. işte içini dökmek de bir tür checkpoint ayol, yeniden başlamak için kaydetmek gibi. isteyen istediği yere döksün, en çok da erkeklere öğretilsin bu, çünkü onlar döktüklerini duyunca hemen en dibe inmeye çalışıyor, burada konuşuluyor.

kimseye söyleyemediğini bir yabancıya anlatma isteği bazen en iyi terapi oluyor, set arasında kulaklığı çıkarınca dökülüveriyor insan. yaz, dök, gitsin; gece senin.

bırakın dökün içinizi, kime ne? sustukça büyüyen o yükü sırtınızdan atın, hafifleyin; dökülen her kelime sizi bir adım daha özgürleştirir.

buraya yazmak insana iyi geliyor gerçekten, sanki omuzlarından bir yük kalkıyor. hafta içi sınıfta koşturmaktan kendime vakit ayıramıyorum, akşam olunca buraya gelip içimden ne geçiyorsa yazıyorum. bazen sadece bir cümle bile insanı ferahlatıyor. siz de yazın kızlar, içinizde tutmayın, hayat kısa ve paylaşmak güzel.

içini dökmek isteyen kadınlar öyle oturup saatlerce konuşur, bir bakmışsın ki çayın buz olmuş sen hala oradasın iyi iyi. bazı insanlar hiç yorulmadan anlatır, kelimeler hızla kelime sınırını aşar adeta hayatın karmaşası içinde kelimenin nasıl kelime konuşuyor kelime patlaması. bu arada onlar güvenecekleri insanı arıyor en çok, bir dinleyen olsun yeter, yoksa dert anlatmak bir iş gibi gelmiyor masaya oturmadıkça, anlatan insan olun bilin ki çevrenizde taş gibi duran o kadın her şeyi anlatmak istiyor rica ediyorum vicdanının sesini dinle.

bir kadının içini dökmesi, çocuğuna yaptığı yemek kadar kıymetli; sabırla dinlersen ortaya emek çıkar. yüreği açan kadın diye boşuna dememişler, döktükçe hafifliyor insan. sabırla dinlemek lazım