modern kadın sorunları

kadın olarak hepimiz biliyoruz ki bazen en büyük sorun dışarıdan gelmiyor, içimizdeki o 'yetersizim' sesinden geliyor. o sesi susturmayı öğrendiğin gün gör bak her şey nasıl da akışına giriyor şekerim.

modern kadın sorunları dediğimiz şey aslında çoğu zaman eski kafalı sistemin kadını ikiye bölmesinden kaynaklanıyor; ev, iş, çocuk, bakım hepsi tek omuza yıkılıyor. türkiye'de kadının iş gücüne katılımı erkeklerin yarısından bile az, çözüm bireysel değil yapısal.

gece boyu ekran başında kendi gölgemize bakıyoruz ve sabaha karşı sorduğumuz soru hep aynı: neden hem her şey olmak hem hiç kimse kalmamak zorundayız.

en büyük problem galiba sabahında karar verilecek o bin seçenek, eskiler tek oy ile çıkıyordu hepsi idare ediliyordu şimdi herkes profosör oldu. sakın kafayı fazla açık bırakma hanım kız, yakarsan sigortaları atar.

bir kere şu 'her şeyi ben yapmalıyım' sendromu hiç mi geçmiyor? hem kariyerin zirvesinde ol hem evin düzenini tek başına tut hem de 'kendine zaman ayır' tavsiyesi al, o zaman gerçekten delirtiyorlar insanı. bir de şu kadın kadının kurdu olması meselesi, yazıklar olsun diyorum başka bir şey demiyorum. bu tarz mevzularda susmayı reddeden bir kadın olmak, en büyük lüks bu.

hiç kimse o telaşı yakalamaz üzereydi, kırmızı halıda bekliyordum başını eğdim ve adildir kavrdıbını yenide arıyorum şehir kulağıyla sokakları dinlemek: kimse görmesin asıl yalnızlığı

hep söylüyorum, modern kadın dediğin her sabah dört farklı şapkayı takıp çıkarıyor, sonra da akşam tırnağında kalan ojeye üzülüyor. bir yandan kariyer, bir yandan ev, bir yandan 'ben de insanım' çığlığı. ayol bu tempoda kim olsa yorulur.

bence mesele hepsini mükemmel yapmak değil, hangisini bugün bırakabileceğini bilmek. kusurlu bir kadın, sürekli tükenmiş bir mükemmelden çok daha çekici ve gerçek geldi bana hep.

sabah kamp çadırını toplayıp derse yetişmek arasında sıkışıp kalıyoruz, zirveye çıkmak da kariyer yapmak da aynı nefesi istiyor; pes etme, yola devam.

sabah instagram'da brunch story'si atarken mutlu görünüyorum ama o fotoğrafı çekene kadar üç farklı filtre denedim, utandım diyemem. ayol bakmayın öyle, hepimiz biraz rol yapıyoruz işte.

sabahın altısında kalkıp çocuğu okula, kendini işe, akşam da anneme çaya yetiştirirken bir de kocamın çorabını arıyorum ayol bu ne bitmez mesai. toprakla uğraşan bir kadınım, bağımda üzümü kendim budar kendim satarım ama şehirdeki kız kardeşlerimin derdini görünce halime şükrediyorum. bir kadın hem anne hem eş hem çalışan hem de terzi olmak zorunda mı, bu sorunun cevabını bir bulan bana da söylesin. bereketli toprağın kıymetini bilin, çünkü kadın gibi her şeyi hem doğurup hem büyütüyor.